Ҳикматлар чашмаси

Ўзингни яхши кўрма.

Абулҳасан Динаварий айтади:
-Ўзингни яхши кўришинг ўзингни ҳалок қилишингдир.

Заиф маънан кучи.

Абу Жаъфар айтади:
-Оллоҳ таоло заиф кишига шундай маънавий қувват берадики, кучли киши таажжубга тушади.

Илм ва ҳақиқат.

Абубакр Абҳарийдан сўрадилар:
-Ҳақиқат нима?
-Барчаси илм.
-Илм нима?
-Барчаси ҳақиқат.

Оллоҳ юз ўгирган банда.

Абу Али Рудборий айтади:
-Банданинг беҳуда ишлар билан машғуллиги Оллоҳнинг ундан юз ўгирганлиги аломатидир.

Ҳусн ва Ишқ.

Шайҳ Рўзбеҳон Бақлий ҳикоя қилади:
-Бир куни Шерозда ваъз айтиш учун борар эдим. Кўчада бир аёл қизига насиҳат қилиб айтар эдики: «Ҳуснингни одамларга ҳадеб кўрсатаверсанг, хору эътиборсиз бўлади!» Буни эшитиб, гапга қўшилдим: «Ҳусн ўзини пинҳон тутишларига асти рози эмас. У Ишқ билан бирга бўлишни истайди. Ҳусн билан Ишқ бир бирларидан айрилмаслик ҳақида азалдан аҳду паймон қилишган.

Она кўнглининг ризоси.

Машҳур шайҳ хикоя қилади:
-Ҳаж нияти билан йўлга тушиб, Шерозга етдим. Бир масжидга кирдим. Шайҳ Мўминнинг хирқа ямаб ўтирганини кўрдим. Салом бериб, ёнидан жой олдим.
-Ниятинг нима?- деб сўради.
-Ҳаж қилиш ниятим бор,-дедим.
-Онанг борми?
-Бор.
-Дарҳол унинг хизматига бор!
Бу гап менга ёқмади.
-Нега ҳайрон бўласан? Мен бошяланг, оёқяланг, ҳамроҳсиз ва озиқсиз эллик марта ҳаж қилганман. Ҳаммасининг савобини сенга бағишладим, сен онанг кўнглини шодлигини менга бағишла.