Бўри ва эчки.
Эчки баланд иморатнинг томига чиқиб, ўша ердан бўрига дўқ ура бошлабди.
Бўри бунинг ингичка овозига бирпас қулоқ бериб турибдида, кейин шундай дебди:
-Ҳой эчки полвон, бунчалик чиранма! Бу жасоратли сўзлар оғзингдан эмас, ўтирган ерингдан чиқяпти!
Този ва оҳу.
Този ит оҳуни қувибди.
-Менга етиб бўпсан!-дебди оҳу.
-Нега?-деб сўрабди ит.
-Чунки мен ўзимни қутқаргани югураман. Сен эса хўжайинингга ёқиш учун югурасан!
Комментарии
Отправить комментарий